Tor's profileเปลี่ยว..!PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 28 what is happiness?เมื่อคืนนี้ดูเจาะใจ แหมเล่นทำเอาซึ้งเลยทีเดียว มีเด็กน้อยสองพี่น้อง คนพี่ชื่อกันอายุ15 คนน้องชื่อกี้อายุ11 ทั้งคู่ป่วยเป็นโรคเมทาบอลิค มีสารอไรซักอย่างมากเกินไป แล้วไปทำลายการเจริญเติบโต ทำให้ร่างกลายเป็นคนแคระ ถ้าสารที่ไปเพิ่มมากที่ส่วนใดก้อจะทำลายส่วนนั้น ตอนนี้คนพี่จากเดิมที่เคยเดินได้ก้อขยับไม่ได้ตั้งแต่หน้าอกลงมา หูได้ยินได้ชัด ตาพร่ามัวเป็นต้อ แต่คนน้องอาการยังปกติ แต่อีกไม่นาคงจะเป็นแบบเดียวกัน
เนื้อหารายการคือจะพาเด็กสองคนนี้ไปเที่ยวในที่ที่เค้าอยากไป คนน้องอยากไปดรีมเวิร์ล รายการก้อจัดให้พาไปเที่ยวเสร็จสรรพ ส่วนคนพี่อยากไปวัด (แปลกมัยหล่ะ) พิธีกรเลยถามว่าทำไมอยากไปวัด คำตอบของน้องเข้าก้อคือ "อยากจะไปถามพระว่าตัวเองกับน้องทำกรรมอะไรไว้ถึงได้เกิดมาเป็นแบบนี้ แล้วจะแก้ไขยังไงถึงจะชดเชยได้บาง ไม่อยากให้น้องต้องมาทรมานแบบตัวเอง" เล่นเอาซึ้งเลย ในขณะที่ตัวเค้าเองกำลังทุกข์ทรมานกับความเจ็บไข้ทางกาย แต่ใจยังคิดถึงน้องไม่อยากให้มาทรมานแบบเดียวกัน นึกแล้วอายเหมือนกันว่าตัวเรานี้คิดอะไรก้อคิดแต่ตัวเอง ไหว้พระขอพรก้อขอให้ตัวเอง นับถือใจน้องจริงๆ
เอาหล่ะรายการก้อไม่รอช้าไปน้องไปเที่ยววัด แถมยังนิมนต์พระอาจารย์ ว. ให้เด็กๆได้เจอ พระอาจารย์ก้อตอบคำถามกับน้องได้โดนใจมาก "จริงอยู่ที่เราเป็นแบบนี้เพราะกรรมเก่ามีส่วน แต่เมื่อเป็นแบบนี้แล้วการไปเฝ้าถามว่าตัวเรานี้ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ก้อไม่เป็นประโยน์อะไร คิดเสียดีกว่าว่าเวลาที่เราเหลืออยู่จะทำประโยชน์อะไรได้บ้าง" แหม โดนอีกแระ หลายครั้งเลยที่เรามักมานั่งคิดน้อยใจในโชคชะตา ว่าทำไมมันต้องเป็นแบบนั้น ทำไมเราต้องดดนแบบนี้ คิดอย่างนี้แล้วก้อนั่งกลุ้มใจเป็นทุกข์ ป่าวประโยชน์แท้ๆ ที่ผ่านมาแล้วก้อช่างมัน ทำใหม่ให้ดีกว่าเก่าดีกว่า จริงมะ September 25 ความเหมือนที่แตกต่างเมื่อวันพฤหัสที่แล้วได้จดหมายจากทีโอที ชวนสมัครอัพสปีดเอดีเอสแอลเป็นหนึ่งเม็กในสนนราคา590บาทต่อเดือน(เข้าใจว่าจะมาแข่งกับทรูแล้วก้อแมกเน็ตราคาพอกัน) เอาวะเพิ่มอีกแค่เดือนละเก้าสิบ ยกหูโทรสับกะจะโทรไปสอบถาม ได้ความว่าต้องไปทำเรื่องที่ศูนย์ทีโอที่ หลกัฐานวุ่นวาย โอเคให้อภัย นึกไว้ในใจว่าระบบราชการก้อเป็นแบบนี้(ทั้งที่มันเป็นมหาชนแล้วแท้ๆ)
เอาหล่ะใช่ว่าเค้าจะมีแต่ข้อเสียเรื่องดีๆก้อมีบ้าง ทำเรื่องเสร็จปั๊บตกบ่ายช่างมาถึงบ้านปุ๊บ เปลี่ยนพาสเวิร์ดนู่นนี่อยู่พักใหญ่ "เรียร้อยแล้วครับ" "โอเคงั้นผมขอลองเทสสปีดหน่อย" .........................325 !!!! "หึม อัพเป็นหนึ่งเม็กมันก้อควรอยู่ประมานแปดร้อยอัพดิพี่ ไหงแค่สามร้อยเอง" "เอ่อ เด๋วผมขอเช็คดูหน่อย" ช่างผ้แสนดีนั่งงงมอยู่พักนึง ก่อนจะบอกอย่างจนปัญญา "เด๋วผมขอไปเช็คที่พอร์ตที่ศูนย์ดูหน่อยเพราะที่เครื่องไม่มีปัญหา" ช่างจากไปโดยทิ้งเน็ตไว้ให้ใช้ที่เร็วเท่าเดิม
เช้าวันศุกร์ช่างมาแต่เช้าแปดโมงนิดๆ "เน็ตเร็วขึ้นรึยังครับ" "ยังเรยพี่ เท่าเดิม" "พอดีผมผ่านมากำลังจะเข้าออฟฟิศเด๋วจะเข้าไปเช็คให้อีกที" (โหน้ำใจงามสุดๆ)
ตกบ่ายช่างโทรมาให้ลองเช็คดูนู่นนี่ เปลี่ยนพาสเวิร์ดวุ่นวาย สุดท้ายก้อยังเหมือนเดิม เริ่มทำใจกะจะโทรไปแจ้งว่าไม่ต้องอัพและเอาเท่าเดิมก้อได้ ตกเย็นจากเดิมที่ช้าตอนนี้เจ้งเรยซะงั้น ใช้ไม่ได้เน็ตเน่า เวงจริงๆ
เสาร์ กะโทรไปแจ้งซ่อมเอ๊ะไม่มีคนรับ อ่อ วันนี้วันเสาร์นี่หว่าเค้าคงไม่ทำงาน ต้องรอวันจันทร์สาดดดดดดดดดด ต่อเน็ตแบบเเมนนวลต่อตรงโทรสับบ้านช้าชิบหาย
จันทร์ โทรไปที่เบอร์ทีโอทีใกล้บ้าน กะจะเเจ้งซ่อม "จะแจ้งโทรสับเสียใช่มั้ยคะโทรไปที่เบอร์1772นะคะ" โอเคเข้าใจว่าเป็นเบอร์ของส่วนกลาง พอโทรไปแจ้งเรื่องเสร็จสรรพ ก้อมีโทรสับกลับมาจากทีโอทีใกล้บ้าน (กูจำเสียงมึงได้อีเวงง) "อินเตอร์เน็ตเสียใช่มั้ยคะ เด๋วจะให้ช่างไปดูนะคะ" (แล้วเมื่อกี้กูโทรไปมึงเสือกบอกให้ไปแจ้ง1772 แล้วไมมึงไม่รับเรื่องไว้เรยยเล่า หอย)
ตกบ่าย พี่ช่างเจ้าเก่าก้อมาดูให้เหมือนเดิมคราวนี้ยกกันมาสามคน เทสนู่นเทสนี่ไปเรื่อย จนสุดท้าย ก้อเจอสาเหตุ "ตอนนี้เน็ตใช้ได้แล้วนะครับแต่ยังช้าอยู่ คือตรงนี้ที่ต่อแยกสายเข้าโทรสับอีกเครื่องอะครับเป็นตัวทำให้เน็ตช้า เด๋วผมจะเดินสายให้ใหม่ขอกลับไปเอาอุปกรณ์ก่อน" โอเชเรยยลูกพี่ตามบายขอให้กูได้ใช้ซักทีเถอะ กว่าพี่แกจะออกไปก้อปาเข้าไปเกือบสี่โมงแล้ว ห้าโมงกลับมาใหม่ "โทดทีนะครับวันนี้คงทำให้ไม่ทันเอาไว้พรุ่งนี้เช้าผมจะเเวะมาทำให้" (โอ้โหยังอุตส่ามาบอกอีก)
เช้าวันนี้ดูนาฬิกายังไม่แปดโมงทีมช่างมาพร้อมอุปกรณ์ครบครัน ตัดสายนู้นต่อสายนี้ "เรียบร้อยแล้วครับ เร็วขึ้นแล้ว" โอแหร่มไปเลย
แม้บริการจะช้าไปบ้างแต่ก้อนับถือในความเอาใจใส่ของทีมช่าง ขยันขันแข็งอย่างนี้นับถือๆ แต่อีโอเปอเรเต๋อเนี่ยช่วยเปลี่ยนวิธีการทำงานทีเถอะ อย่าทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องยากเรยย ขอร้อง ถึงจะอยู่บริษัทเดียวกันแต่ทำไมมันช่างเป็นความเหมือนที่แตกต่างจริง September 18 Victimนั่งรอลูกค้าหยิบไทยรัฐมาอ่านฆ่าเวลา พาดหัวสองกรอบน่าสนใจ เรื่องเครื่องบินวันทูโกหลุดรันเวย์ ข่าวหนึ่งพาดหัวโบ้ยกัปตันว่าเป็นสาเหตุของเรื่องเศ้รา ตัดสินใจผิดพลาดเอาเครื่องลงทั้งที่หอบังคับการบินเตือนเรื่องสภาพอากาศ ส่วนกรอบที่สองเรื่องคำทำนายโหรดังเรื่องเครื่อบินตก (อืม โยงไปได้) รายละเอียดอ่านต่อหน้า 11 พลิกไปดูข้างในยังเตือนอีกว่าปลายปีต่อต้นปีหน้าจะมีอีก (โห แค่นี้ยังกลัวกันไม่พอหรือไง ไม่ต้องบินไปไหนกันเลยทีนี้) เหลือบไปทางขวาของหน้า ฝั่งโฆษณา "นกแอร์ 3 บาท บินเถอะ เพราะคุณแม่ขอร้อง" (ร้องไปเถอะมึง ใครจะไปวะ)
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับสังคมไทยที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่างแรกที่เราต้องการคือ "แพะ" คิดกันแต่ว่าควรจะตำหนิใครดี หาสาเหตุกันให้วุ่นวาย ทั้งที่ควรจะแก้ปัญหาก่อนแล้วใครผิดก็ค่อยมาว่ากัน จริงอยู่บางอย่างตรงแก้ที่เหตุถึงจะเกาถูกที่คัน อย่าง"คันตามนิ้วมือ นิ้วเท้า....." อันนั้นต้องรักษาที่เชื้อราสาเหตุอาการ (โทนาฟ) แต่ทุกเรื่องก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไป อย่างบ้านไฟไหม้ ก็ควรจะดับไฟก่อนแล้วค่อยมาหาว่าใครวางเพลิง ถ้ามัวแต่มานั่งคิดว่า ไฟไหม้เพราะอะไร ใครทำ ใครผิด แต่ไม่ดับไกฟก็ป่วยการ รู้สาเหตุก็แก้ไขอะไรไม่ได้ จัดการซะก่อนให้เรียบร้อยแล้วใครถูกใครผิดก็ค่อยมาว่ากัน
แล้วก็ดูจะเป็นเรื่องธรรมดาอีกเช่นกัน กับเรื่องโชคลาง ทำนายทายทัก ขอให้บอกเถอะเร้าพร้อมจะโยงได้ทุกเมื่อ โหรดังทำนายว่าช่วงสิงหา-กันยา จะเกิดอัคคีภัยครั้งใหญ่คนตายอื้อ เอ้านี่เครื่องบินระเบิดไฟลุกมีคนตาย นี่ไงหมอเค้าแม่นสุดๆ (โยงกันไปตามระเบียบ) เท่านั้นยังไม่พอแถมดูเผื่อแถมอีกหน่อย ว่าปลายปีจะมีอีกรอบ แหนะเล่นกันแบบนี้มีหวังสายการบินโลคอสต้องนั่งตบยุงช่วงปีใหม่กันไปก่อน ใครจะว่าแม่นอะไรก็ตามใจ คำพระท่านว่า "สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม" เครื่องตกคราวนี้ใช่ว่าตายหมดลำซะเมื่อไหร่ ฝรั่งสวีเดนสองคนรอดแถมไม่เป็นอะไรเลยยังมี พ่อลูกรอด แม่นั่งถัดไปแถวเดียวตายก็มี ของอย่างงี้มันแล้วแต่เวรแต่กรรม จริงอยู่ตายเยอะอาจดูหนัก แต่คิดดูว่าโอกาสมันยากแค่ไหนที่เครื่องบินจะตกซักครั้ง ใช่ว่ามันจะตกกันง่ายๆเหมือนรถชนซะเมื่อไร ตื่นตูมมากไปก็ไม่ต้องทำอะไรกันพอดี เอาเป็นว่าตั้งอยู่บนความไม่ประมาท "ทำดี ดีกว่า ดวงดี" เพราะถ้าทำดีแม้ดวงไม่ดี ความดีที่ทำก็จะช่วยเรา ยิ่งพูดยิ่งเหมือนพระเข้าไปทุกที หัวยิ่งเถิกๆอยู่ช่วงนี้ ไปดีก่า September 16 ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอนั่งคนเดียว แล้วมองกระจก
ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ * หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินได้บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ ** แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป (โดยไม่รู้จักเธอ) ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน กับบทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร หากจะมีโอกาสอีกหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์ เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ (* , **) , (* , **) ชอบเพลงนี้จัง |
|
|
